fbpx
Ψάχνω για
  • Διατροφολόγοι
  • Εκπαιδευτικοί
  • Ιατροί
  • Λογοθεραπευτές
  • Ψυχολόγοι - Ψυχοθεραπευτές
Τοποθεσία

Γιάννης Καλπούζος – Συγγραφέας

 

 

Ο Γιάννης Καλπούζος γράφει…

 

 

Η γραφή δεν είναι φυγή, δεν είναι εξωτικός προορισμός, ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό. Η γραφή είναι σταύρωση, καταβύθιση, ταξίδεμα, τροφός, μάνα, και μητριά. Είναι πόνος, και γέλιο, και στοχασμός, και δρόμος ανάστροφος στη ζωή σου και στη ζωή των άλλων.

Η γραφή είναι δοκιμασία, πρόκληση, πρόσκληση των αοράτων, μικρό απόδειπνο και μέγα σπήλαιο.

Η γραφή με καταθέσεις και αναλήψεις του αίματος ανοίγει τη δρασκελιά της. Βουτώντας μες στις γραφές των άλλων και μες στις δικές σου. Ασκούμενος και μαθητευόμενος και δάσκαλος συνάμα. Ναυπηγός και ναυπηγούμενος. Εξομολόγος και εξομολογούμενος.

Είναι κόσμος δικός σου, κόσμος των αναγνωστών, κόσμος του κόσμου όλου ή του ενός. Του χθες, του σήμερα και του αύριο. Και κόσμος που δεν τον γνωρίζεις κι έρχεται να σου συστηθεί με τη Θεία φωτιά και τη Θεία μανία που αρπάζει το νου σου και το θυμικό. Ή κόσμος που άγνωστος παραμένει κι ας θαρρείς πως τον φυλάκισες στο χαρτί σου. Μα και κόσμος που τον άγγιξες με τον νου σου αλλά στο χαρτί δεν έστερξε να κάτσει.

Η γραφή είναι σιωπή, φωνή, φωνές, κραυγή, αντίλαλος, δάκρυ που χωράνε ωκεανοί. Νυκτωδία στην έρημο, παρανάλωμα λέξεων, φλοίσβος και τρικυμία της γλώσσας και της φαντασίας.

Η γραφή είναι χιλιάδες εικόνες μέσα σε μια λέξη. Κόσμοι που θέλουν γεφύρια κτισμένα από καιρό στον νου όσων θα μετρηθούν με τις αράδες της, αλλά και ρέμα αδιάβατο, κατεβασμένο, οπού απάνω του θ’ απλώσει μονάχη της γεφύρια.

Η γραφή είναι φως, είναι νύχτα, είναι πρωινό του Απρίλη, μυρουδιές και γεύσεις του έσω και έξω κόσμου. Τζάκι στην Ήπειρο και μεσάνυχτα στα φαράγγια του Γενάρη. Άγγιγμα και χωρισμός. Σύντροφος και μοναξιά. Δραπέτης απ’ τις φυλακές σου και φυλακισμένος στην ελευθερία σου. Μελωδία της βροχής, σεντόνι του χιονιού, ήλιος του Αυγούστου και άδον κρανίον στη συμφωνική του πλήθους.

Η γραφή είναι έρωτας, πάθος, πόθος, φόβος, ψιχίο στο σύμπαν ή το σύμπαν ολόκληρο.

Η γραφή είναι ζωή που δε δίνεται πεσκέσι στον θάνατο.

 

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε το 1960 στο χωριό Μελάτες της Άρτας και ζει μόνιμα από το 1983 στην Αθήνα. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίζεται το 2000 με την ποιητική συλλογή «Το νερό των ονείρων» και το μυθιστόρημα «Μεθυσμένος δρόμος». Ακολουθεί η συλλογή διηγημάτων «Μόνο να τους άγγιζα», η οποία επανεκδόθηκε το 2017 εμπλουτισμένη ποικιλοτρόπως με τον νέο τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ», καθώς και οι ποιητικές του συλλογές: «Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών» και «Έρωτας νυν και αεί». Με τη δεύτερη ήταν υποψήφιος στη βραχεία λίστα για το κρατικό βραβείο ποίησης, ενώ η παραλογή «Ο λύκος» που εμπεριέχεται στη συλλογή διηγημάτων βραβεύτηκε στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος “Γιώργος Σεφέρης” του πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας. Όλες οι ποιητικές του συλλογές κυκλοφόρησαν μαζί με πενήντα ανέκδοτα ποιήματα σε έναν τόμο το 2017 με τίτλο «Ποίηση 2000-2017». Ευρύτερα γνωστός στο αναγνωστικό κοινό έγινε με το μυθιστόρημά του «Ιμαρέτ», το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Το «Ιμαρέτ» μεταφράστηκε στα πολωνικά, στα τουρκικά και στα αραβικά, ενώ κυκλοφορεί και σε νεανικό μυθιστόρημα (για παιδιά άνω των 10 ετών), με εικονογράφηση του σκηνογράφου Αντώνη Χαλκιά. Επίσης, έχει γράψει τα μυθιστορήματα: «Σάος-Παντομίμα Φαντασμάτων», «Άγιοι και δαίμονες-Εις ταν Πόλιν», «Ουρανόπετρα-Η δωδέκατη γενιά», «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και «σέρρα-Η ψυχή του Πόντου». Ο Γιάννης Καλπούζος συμμετείχε σε συλλογικά έργα, διασκεύασε σε θεατρικό σενάριο το μυθιστόρημά του «σέρρα-Η ψυχή του Πόντου» και έχει γράψει τους στίχους 80 τραγουδιών, μεταξύ των οποίων τα: «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου», «Δέκα μάγισσες», «Να ‘σουν θάλασσα», «Γιατί πολύ σ’ αγάπησα». Στις 22 Μαρτίου 2018 εκδόθηκε το νέο μυθιστόρημά του με τίτλο «Γινάτι» και υπότιτλο «Ο σοφός της λίμνης». Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν πλέον από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Awards Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου 2009 για το μυθιστόρημα “Ιμαρέτ”.